Zemzem suyu, Mekke’de Kâbe’nin yanında bulunan kutsal bir kaynaktır. Hz. İbrahim’in (a.s) eşi Hacer ve oğlu İsmail’in (a.s) kıssasıyla ortaya çıkmış, hac ve umre ibadetlerinin ayrılmaz bir parçası olmuştur.
Tarihî Süreç
Hz. İbrahim’in ailesini Mekke’ye bırakmasıyla başlayan süreçte, Hacer validemiz Safa ile Merve arasında su ararken zemzem suyu Allah’ın ikramı olarak çıkmıştır. Bu olay, hac ibadetindeki sa’y uygulamasının temelini oluşturmuştur. Zemzem kuyusu daha sonra Cürhüm kabilesi döneminde kapanmış, Abdulmuttalib tarafından rüyasında aldığı işaretle yeniden bulunmuştur.
Dinî Özellikler
Hadislerde, zemzem suyunun içildiği niyete göre fayda verdiği, aç olanı doyurduğu, susuzluğu giderdiği ve şifa kaynağı olduğu belirtilmiştir. Bu yönüyle Müslümanlar için sadece bir içecek değil, Allah’ın bir lütfu kabul edilmiştir.
Bilimsel Özellikler
Modern araştırmalar, zemzem kuyusunun 30,5 metre derinliğinde olduğunu ve asırlardır kurumadığını göstermektedir. Kimyasal analizlerde kalsiyum, magnezyum, florür ve bikarbonat gibi minerallerin yüksek oranda bulunduğu tespit edilmiştir. Zemzem suyunun mikrop üretmemesi ve bozulmaması da dikkat çekici özelliklerindendir. Kral Suud Üniversitesi raporlarına göre zemzem insan sağlığına zararlı hiçbir madde içermez.
Sonuç
Zemzem suyu, hem tarihî ve dinî değerleri hem de bilimsel özellikleriyle eşsiz bir kaynak olarak önemini korumaktadır.
Kaynakça
- İbn Hişâm, es-Sîre, I, 159-162.
- Taberî, Târîh, II, 241-243.
- İbn Mâce, Sünen, Menâsik, 78.
- Müslim, Sahîh, Hac, 2473.
- Dârimî, Sünen, II, 190.
- Dünya Sağlık Örgütü (WHO), İçme Suları Standartları Raporları.
- Kral Suud Üniversitesi, Su Araştırmaları Raporları.